زمان از دست رفته

برخی از بازیگران را به تدریج و در طی سال­‌ها کم‌­تر و کم‌­تر بر روی پرده می­‌بینیم. خیلی‌­ها از سینما و فراز و فرود­هایش گله­‌ها دارند و کم­رنگ شدن حضور برخی از بازیگران را مناسبات ناگزیر «صنعت» بودن سینما و گردش مالی و میل تماشاگر می­‌دانند (ظاهراً این تنها جایی است که همه اهل سینما متفق­‌القول، مخاطبان را در محاسبات مربوطه به حساب می‌­آورند). در سال‌­های بعد از 1376 که سینمای ایران به تدریج توانست از لاک داستان­‌هایی بیرون بیایید که تقریباً هیچ نسبتی با زیست مخاطبانش نداشت؛ قصه­‌ها و داستان‌­ها تغییراتی کرد و از جمله حالا دیگر این جوان­‌ها بودند که بنا بود پرده سینماها را انباشته کنند. در این میان بسیاری از بازیگران سینما کم‌­تر دیده شدند و کم‌­تر سراغ‌شان را گرفتند و آن‌­ها کم‌­فر�