سینمای جهان » چشم‌انداز1396/07/15


جشنواره‌ی جهانی آوارگان

میز خبر: نگاهی به تازه‌ترین رویدادهای سینمای جهان

 

جشنواره آنتالیا و اهمیت ویژه به بحران پناهندگی
پنجاه‌وچهارمین دوره از جشنواره فیلم آنتالیا با اولین نمایش جهانی فیلم هرگز رهایم نکن محصول مشترک ترکیه و بوسنی افتتاح خواهد شد که بر اساس داستان حقیقی یتیمان سوریه‌ای - که در اردوگاه پناهندگان ترکیه زندگی می‌کنند - ساخته شده است. ترکیه در حال حاضر میزبان بیش از سه میلیون پناهنده است که اغلب‌شان از سوریه‌ی جنگ‌زده روانه‌ی این کشور شده‌اند. این فیلم توسط آیدا بِگیچ نویسنده و کارگردان نام‌آشنای بوسنیایی ساخته شده است که بچه‌های سارایوو را در کارنامه دارد. اما هرگز رهایم نکن که در بخش خارج از مسابقه روی پرده می‌رود، فقط یکی از پنج فیلمی است که در این دوره از جشنواره به بحران پناهندگی می‌پردازند. مهمان به کارگردانی فیلم‌ساز ترک آنداچ هازنداراوغلو دیگر فیلمی است که اولین نمایش جهانی‌اش را در روزهای برگزاری این رویداد سینمایی از 21 تا 27 اکتبر (29 مهر تا 5 آبان) تجربه می‌کند؛ فیلمی با حضور بازیگر اردنی صبا مبارک به نقش یک زن سوری به نام مریم که از شهر حلب با دو کودکی می‌گریزد که والدین‌شان را از دست داده‌اند. درام جوجه اردک زشت اولین ساخته‌ی اندر اوزکاهرامان هم آرزوی یک زن جوان به جراحی زیبایی را با کشمکش کردها و ترک‌ها درهم آمیخته است. این دو فیلم در کنار مستند هنرمند چینی آی وی‌وی با نام جریان انسانی به رقابت برای کسب جوایز می‌پردازند. البته در جشنواره آنتالیا جدیدترین اثر فیلم‌ساز مؤلف فنلاندی آکی کوریسماکی یعنی آن سوی امید هم در بخش خارج از مسابقه به نمایش درمی‌آید؛ فیلمی که در آن یک مهاجر سوری که درخواست پناهندگی‌اش رد می‌شود، در اتفاقی دور از ذهن با یک صاحب رستوران در هلسینکی رابطه‌ی دوستانه‌ای پیدا می‌کند.

این جشنواره بین‌المللی ترکی که پنج دهه است فیلم‌های بومی و بخش‌های جهانی مهمی را عرضه کرده، زیر نظر و هدایت مدیر هنری تازه‌اش مایک داونی جان دوباره‌ای گرفته است. این تهیه‌کننده و کارشناس انگلیسی صنعت فیلم‌سازی، دست به ادغام بخش‌های رقابتی ملی و بین‌المللی زد؛ موضوعی که خشم بعضی از گروه‌های تجاری داخلی را برانگیخت که معتقدند این کار باعث تضعیف هویت ترکی این جشنواره شده است. داونی هم در بیانیه‌ای چنین پاسخ داده است: «حالا جشنواره آن جایگاهی را برای صنعت سینمای ترکیه به ارمغان آورده است که از نظر بین‌المللی شایسته‌اش بود و باید به عنوان رقیبی برابر با بهترین‌های سینمای جهان وارد رقابت می‌شد.» در بُعد بین‌المللی میشل آزاناویسیوس کارگردان فرانسوی برنده اسکار، در زمره‌ی چهره‌های مطرحی قرار می‌گیرد که در این رویداد سینمایی حاضر خواهند شد. آزاناویسیوس به بهانه‌ی اولین نمایش درام زندگینامه‌ای خود درباره ژان لوک‌گدار با نام سهمگین/ Redoubtable راهی ترکیه می‌شود. فیلم‌ساز مکزیکی میشل فرانکو هم برای درام نوجوانانه‌اش دختر اپریل به آنتالیا می‌رود. کارگردان فیلم‌اولی گرجی آنا اوروشادزه هم با درام مادر بزدل در این رویداد حاضر می‌شود که تا این‌جا جوایزی را از جشنواره‌های لوکارنو و سارایوو برنده شده است؛ و ویویئن کوی چینی هم با دومین فیلم بلندش فرشتگان سفید می‌پوشند در این رقابت شرکت دارد؛ این فیلم تنها اثری بود که از یک کارگردان زن برای تصاحب شیر طلایی جشنواره ونیز رقابت کرد. در عوض آنتالیا در این دوره‌اش توجه بیش‌تری به فیلم‌سازان زن داشته است و مثلاً مهمان مؤلف ژاپنی نائومی کاواسه و تشعشع است که با ستاره‌ی فیلمش ماساتوشی ناگاسه عازم این رویداد می‌شود؛ یا دوروتا کوبیئلای لهستانی و هیو ولچمن انگلیسی که برای کارگردانی مشترک ونسان دوست‌داشتنی (برنامه اختتامیه و خارج از مسابقه‌ی جشنواره) در آنتالیا حاضر می‌شوند. کارگردان مؤلف فلسطینی الیا سلیمان ریاست هیأت داوران را بر عهده خواهد داشت.

غم و اندوه کارگردان «بلید رانر 2049» از فرهنگ «افشای داستان»
بلید رانر 2049
از این هفته روی پرده سینماها رفته و اغلب نقدها بسیار مثبت و تحسین‌آمیزند اما هیچ‌کدام طبق معمول توجهی به افشای داستان ندارند. به هر حال در این دوره و زمانه‌ی دسترسی سریع به رسانه‌های اجتماعی و شیفتگی کاربران به پیوستن به خط مقدم گفت‌وگوهای فرهنگی، لو رفتن داستان فیلم‌ها امری به‌شدت اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد. اما دُنی ویلنِو کارگردان بلید رانر 2049 خیلی مشتاق بوده است که تجربه‌ی تماشای فیلم، برای علاقه‌مندان ناب باقی بماند و برای تحقق این منظور حتی فهرستی از نقاط عطف پیرنگ را در اختیار منتقدان قرار داد و امیدوار بود که آن‌ها را از نقدهای‌شان خارج نگه دارند. چرا؟ به این دلیل ساده که می‌خواست سینماروها تا جایی که ممکن است تجربه‌ای تمام‌عیار و یکه را پشت سر بگذارند. او در گفت‌وگو با «تورنتو استار» موضوع را چنین توضیح داده است: «فکر می‌کنم برای تماشاگران هم فوق‌العاده خواهد بود اگر بتوانند تماشای فیلم را مثل منتقدان تجربه کنند؛ که وقتی پای دیدن آن نشستند هیچ تصور یا پیش‌فرضی نداشتند. خود من به عنوان یک سینمادوست ترجیحم این است که با حداقل اطلاعات ممکن در مواجهه با یک فیلم قرار بگیرم. اما متأسفانه در حال حاضر کاربران فضای مجازی به‌شدت تشنه‌ی این موضوع هستند که اولین نفری باشند که همه چیز را فاش می‌کند؛ و این تا حدی غم‌انگیز است چون لذت تماشاگر را از بین می‌برد.» خب، با این‌که برخی معتقدند که ما در دوران پساافشاگری به‌سر می‌بریم و کاری درباره این امر نمی‌شود انجام داد، راه‌حل بسیار ساده‌ای هم وجود دارد؛ این‌که از افشای نقاط عطف داستان دست برداریم تا دوستان‌مان تجربه‌های سینمایی بهتری داشته باشند. به همین سادگی!

«بازی تاج‌وتخت» قطعاً به سال 2018 نخواهد رسید                                                             
انتظار طولانی برای فصل هشتم بازی تاج‌وتخت طولانی‌تر هم خواهد شد! شبکه‌ی «اچ‌بی‌او» هنوز زمانی را به صورت رسمی برای اولین نمایش این سریال اعلام نکرده، اما حالا بیش از هر زمان دیگری این احتمال قوت گرفته است که تا سال 2019 خبری از این مجموعه‌ی محبوب نخواهد شد. این در حالی است که تا امروز این سریال هرگز دچار وقفه‌ای یک‌ساله نشده بود و فصل هفتم با دو ماه تأخیر به نمایش درآمد. لیام کانینگهام که نقش سر داووس سی‌وورث را بازی می‌کند، روز گذشته به «تی‌وی گاید» گفت که تولید فصل پایانی از اکتبر (همین ماه) تا شروع تابستان طول می‌کشد؛ یعنی زمانی که این سریال در سال‌های گذشته پخش می‌شد. همان طور که پیش از این می‌دانید شش قسمت فصل پایانی مجموعه طولانی‌تر از قبل خواهند بود و این طور که شنیده شده است هر کدام در قدوقواره‌ی یک فیلم تولید می‌شوند. فیلم‌برداری دیگر فصل‌های بازی تاج‌وتخت در ماه دسامبر هر سال به پایان می‌رسید و هر بار حدود چهارپنج ماه صرف مراحل پس از تولید می‌شد. اما برای فصل آخر با توجه به خطوط داستانی محوری وایت‌واکر‌ها و نبردهای حماسی هر قسمت، این توقع می‌رود که مراحل پس از تولید هم طولانی‌تر از گذشته باشند.

«فرانک سرپیکو»ی واقعی وارد می‌شود!
همه می‌دانیم که سیدنی لومت در اوج کارنامه‌ی فیلم‌سازی‌اش سرپیکو (1973) را با بازی آل پاچینو ساخت اما داستان حقیقی‌ای که الهام‌بخش فیلم شد، حقیقتاً چیز دیگری است که حالا مستندی با عنوان فرانک سرپیکو آن را روایت کرده است. این فیلم به کارگردانی آنتونیو دامبروسیو که پیش از این بگذار خشم وقت داشته باشد (2012) را ساخته است، داستان این مرد را از زبان خودش بازگو می‌کند و این‌که چه‌طور سکوت را شکست و به مبارزه با فساد درون‌سازمانی نیروهای پلیس پرداخت. این مستند از اول نوامبر (ده آبان) اکران خواهد شد.

کانال تلگرام ماهنامه سینمایی فیلم:

https://telegram.me/filmmagazine

[ورایتی، ایندی‌وایر، پلی‌لیست، تورنتو استار]

آرشیو

سینماهای تهران


سینمای شهرستانها


اس ام اس


آرشیوتان را کامل کنید


شماره‌های موجود


خبرنامه

به خبرنامه ماهنامه فیلم بپیوندید: