سینمای جهان » چشم‌انداز1396/02/31


از دیوید لینچ تا عباس کیارستمی

20 فیلم کنجکاوی‌برانگیزتر جشنواره کن 2017 - بخش دوم

ترجمه و تألیف رضا حسینی
تویین پیکس/ Twin Peaks (دیوید لینچ)

 

هفتادمین جشنواره فیلم کن از روز چهارشنبه‌ی گذشته (17 مه) آغاز شده است و تا هفت روز دیگر یعنی یک‌شنبه‌ی آینده (28 مه) ادامه خواهد داشت. در بخش اول این مطلب که جسیکا کیانگ نویسنده و منتقدِ سایت «پلی‌لیست» تدارک دیده است، به ده فیلمی پرداختیم که در نگاه اول و با توجه به اسم‌ورسم سازندگان‌شان مهم‌تر به نظر می‌رسیدند (که آن را از طریق لینک زیر هم می‌توانید ببینید)؛ و حالا ده فیلم دوم را با هم مرور می‌کنیم. البته این بیست فیلم همان طور که از عنوان این مطلب برمی‌آید، آثار کنجکاوی‌برانگیرتر این دوره هستند و در واقع فقط بخش کوچکی از فیلم‌هایی هستند که احتمالاً سینمادوستان حاضر در این رویداد مهم دوست دارند به تماشای آن‌ها بنشینند. بعضی از دیگر فیلم‌های قابل توجه این دوره عبارتند از: بر اساس یک داستان حقیقی (رومن پولانسکی)، مستند سیماها، روستاها (آنیس واردا)، ارواح اسماعیل (آرنو دپلشن)، عشق دوگانه (فرانسوا اوزون)، در حال محو شدن (فاتح آکین)، سهمگین (میشل آزاناویسیوس)، باربارا (متیو آمالریک)، پیش از این‌که ما ناپدید شویم (کیوشی کوروساوا)، شمشیر ابدی (تاکشی میکه)، تجربه‌ِی واقعیت مجازی تن و شن (آلخاندرو گونزالس ایناریتو)، 24 قاب (عباس کیارستمی) و...
http://www.film-magazine.com/news/world/1352/

تویین پیکس/ Twin Peaks
کارگردان
: دیوید لینچ
خلاصه داستان: ماجراهایی که 25 سال پس از قتل دختر جوانی در شهری قدیمی در مناطق شمال غربی روی می‌دهد؛ قتلی که مردمان این شهر نامتعارف را گیج و سرگشته کرد.
آن‌چه باید بدانید: قسمت‌های اول و دوم از فصل سوم سریال تویین پیکس (که فصل‌های اول و دومش در سال‌های 1990 و 91 توسط دیوید لینچ ساخته شد) برای نمایش در این دوره از جشنواره کن انتخاب شده که برای اولین بار بخشی را مخصوص آثار درخور تحسین تلویزیونی در نظر گرفته است. این قسمت‌ها که فقط چند ساعت زودتر از اولین نمایش‌شان از شبکه‌ی «شوتایم» روی پرده نقره‌ای خواهند رفت، اولین اثر داستانی لینچ پس از یازده سال و فیلم اینلند امپایر (2006) است؛ و با توجه به این‌که لینچ به‌تازگی گفته است که هرگز فیلم دیگری نخواهد ساخت، این فصل هجده‌قسمتی از تویین پیکس می‌تواند آخرین رابطه‌ی ما با ذهن درخشان و عجیب‌وغریب این فیلم‌ساز بزرگ باشد.

فریب‌خورده/ The Beguiled
کارگردان
: سوفیا کوپولا
خلاصه داستان: در ایالت ویرجینیا که درگیر جنگ داخلی است، سربازی مجروح از ایالت‌های شمالی برای درمان به مدرسه‌ای دخترانه برده می‌شود.
آن‌چه باید بدانید: اگر شنیده بودید فریب‌خورده‌ی دان سیگل که کلینت ایستوود در سال 1971 در آن بازی کرد، در حال بازسازی است، حتماً ابتدا با خود گفتید این کار دلیلی ندارد و فیلم سیگل اثر تقریباً کاملی است. اما همان طور که بعد مشخص شد، کارگردان این فیلم سوفیا کوپولا است که مجذوب داستان‌هایی درباره گروه‌های زنانه و روابط و پویایی میان آن‌هاست. از این رو کوپولا نه‌فقط عناصر و ویژگی‌های تازه‌ای را برای این درام به ارمغان آورده است بلکه با افزودن بر غنای حال‌وهوا و عمق شخصیت‌پردازی زنان (که از نقاط ضعف نسخه‌ی اریژینال است) باید منتظر تجربه‌ی سینمایی متفاوتی بود؛ به‌خصوص که ظرافت‌های گوتیک هراس‌انگیزی هم به این داستان با مضامین حسادت‌های زنانه و سرکوبی جنسیتی اضافه شده است و ترکیب بازیگران فوق‌العاده‌ای هم دارد؛ از جمله نیکول کیدمن، ال فانینگ، کرستن دانست و کالین فارل. در این شرایط اگر فریب‌خورده به بخش رقابت کن هم راه پیدا نمی‌کرد، هم‌چنان یکی از فیلم‌های کنجکاوی‌برانگیز امسال بود.

میدان/ The Square
کارگردان
: روبن اوستلوند
خلاصه داستان: یک تجربه هنری که با مشارکت عمومی و در میدان یک شهر مهم اروپایی شکل گرفته است، از کنترل خارج می‌شود.
آن‌چه باید بدانید: واقعاً نمی‌دانم بجز اولین تصویر متفاوت میدان که دیرهنگام به فهرست رقابتی کن اضافه شد اما بسیار از آن استقبال شد، چه می‌توان گفت. روبن اوستلوند در سال 2014 با کسب جایزه هیأت داوران بخش «نوعی نگاه» کن برای فیلم فوق‌العاده‌اش با عنوان وضع اضطراری/ فورس ماژور در کانون توجه جهانی قرار گرفت؛ که در اصل سومین فیلم کارنامه‌اش بود که در بخش‌های فرعی کن روی پرده می‌رفت. او سرانجام با این فیلم به رقابت اصلی راه پیدا کرده است و باید دید رویکرد توأمان هجوآمیز و اخلاق‌گرایانه‌اش در فیلم‌ُسازی، این بار با چه واکنش‌هایی روبه‌رو خواهد شد.

بالای دریاچه: دختر چینی/ Top Of The Lake: China Girl
کارگردان
: جین کمپین و اریل کلایمن
خلاصه داستان: چهار سال پس از ماجراهای فصل اول، رابین درباره مرگ یک دختر آسیایی شناسایی‌نشده در ساحل باندی سیدنی تحقیق می‌کند.
آن‌چه باید بدانید: این حق مسلم منتقدان حاضر در جشنواره کن است که در خصوص مدت زمان فیلم‌هایی که می‌خواهند تماشا کنند، اعتراض داشته باشند. اما جالب است که کسی درباره زمان شش‌ساعته‌ی فصل دوم سریال جین کمپین و جرارد لی چیزی نمی‌گوید. بخشی از این موضوع به ترکیب چشمگیر بازیگران برمی‌گردد از جمله الیزابت ماس در نقش کارآگاه رابین و اضافه شدن چهره‌های تازه‌ای مانند نیکول کیدمن که پس از پرتره یک بانو دوباره با کمپین همکاری کرده است. اما دلیل مهم‌تر می‌تواند بازگشت خود کمپین باشد که پس از سال 2009 و فیلم ستاره درخشان دوباره روی صندلی کارگردانی نشسته و به عنوان نویسنده، کارگردان و خالق با دیگران همکاری داشته است. این بار همکار کارگردان او اریل کلایمن (که پارتیزان او بسیار تحسین شده) است که جای‌گزین گارث دیویس در فصل نخست شده است. به هر حال فراموش نکنیم این سریال از تنها کارگردان زنی است که تا امروز نخل طلای جشنواره را کسب کرده است.

چه‌طور در مهمانی با دخترها صحبت کنید/ How To Talk To Girls at Parties
کارگردان
: جان کامرِن میچل
خلاصه داستان: در حومه‌ی لندن اواخر دهه‌ی 1970، نوجوان بی‌نوایی به نام این، به دختری دل می‌بندد که مشخص می‌شود بیگانه‌ای است که در کهکشان سفر می‌کند.
آن‌چه باید بدانید: ظاهراً همه‌ی راه‌های کن امسال به ترکیب بازیگران فریب‌خورده برمی‌گردد! در این‌جا نیکول کیدمن همه جا حاضر، دوباره در کنار ال فانینگ در فیلمی بر اساس داستان کوتاه نیل گِیمن قرار گرفته است؛ و جالب‌تر این‌که همکاری دوباره کیدمن با جان کامرن میچل است که پیش از این با کیدمن تجربه‌ی موفقی را در لانه‌ی خرگوش پشت سر گذاشته بود. میچل که پیش از این با درام مستقل اتوبوس کوچک (2006) به بخش خارج از مسابقه راه پیدا کرده بود، امسال هم با چه‌طور در مهمانی با دخترها صحبت کنید هم وضعیت مشابهی را تجربه می‌کند که شاید گویای این باشد که خلاصه داستان علمی‌خیالی فیلمش برای بخش رقابتی کمی بیش از حد ژانری به حساب آمده است.

عینک‌های دودی/ Dark Glasses
کارگردان
: کلر دنی
خلاصه داستان: یک هنرمند پاریسی طلاق‌گرفته که فرزندی هم دارد، در جست‌وجوی تجربه‌ی عاشقانه‌ی تازه‌ای است.
آن‌چه باید بدانید: جزییات داستانی جدیدترین اثر این فیلم‌ساز فرانسوی نابغه برملا نشده است و فعلاً باید با همین خلاصه داستان تصنعی سر کنیم؛ اما تقریباً می‌توانیم مطمئن باشیم که دنی فیلمی به‌کل متفاوت را برای ما آماده کرده است. این اولین حضور دنی در بخش «دوهفته‌ی کارگردانان» است و چهار فیلم قبلی او (حرامزاده‌ها، هر روز دردسر، نمی‌توانم بخوابم و شکلات) در کن روی پرده رفته‌اند. اما فقط شکلات که اولین فیلم کارنامه‌اش است در بخش رقابت اصلی حضور داشته است. از این رو غافلگیرکننده است که دنی با این فیلم به رقابت اصلی راه پیدا نکرد، به‌خصوص با در نظر گرفتن این‌که سه بار به بخش رقابتی جشنواره ونیز رفته و در لوکارنو هم جایزه گرفته است. به‌علاوه، ترکیب بازیگران اروپایی این فیلم هم قابل توجه است: ژولیت بینوش، ژرار دوپاردیو، زاویه بووا و ولری برونی تدسکی. شاید هم قرار است این اتفاق برای فیلم بعدی او یعنی اثر علمی‌خیالی انگلیسی‌زبان زندگی شیک با حضور رابرت پاتینسن و پاتریشا آرکت روی دهد.

زن شرور/ The Villainess
کارگردان
: جانگ بیانگ‌گیل
خلاصه داستان: زن آدمکشی که در چین تعلیم دیده است به کره جنوبی می‌آید و می‌کوشد هویتش را مخفی نگه دارد. اما سروکله‌ی دو مرد مرموز پیدا می‌شود و او را مجبور به مواجهه با گذشته‌ی پررمزورازش می‌کند.
آن‌چه باید بدانید: سینمای کره به حکمفرمایی بر بخش‌های ژانرمحور بیش‌تر جشنواره‌های مهم ادامه می‌دهد و کن هم از این قاعده مستثنا نیست: دو فیلم از سه فیلم بخش «نمایش‌های نیمه‌شب» سهم سینمای کره است که هر دو از کارگردانانی هستند که اغلب سینمادوستان، کنجکاو آثار جدیدشان هستند. ما برای این فهرست، فیلم بی‌رحم بیون سانگ‌هیون را کنار گذاشتیم چون زن شرور با قهرمان زنش کمی متفاوت‌تر به نظر می‌رسید. بازیگر این فیلم کیم اوک‌وین است که پیش از این او را در عطش (پارک چان‌ووک) دیده‌ایم.

اوقات خوش/ Good Time
کارگردان
: بنی و جاش سفدی
خلاصه داستان: مطمئن نیستیم که خلاصه‌ای بهتر از توصیف بازیگر این فیلم رابرت پاتینسن برای آن وجود داشته باشد: «فیلمی درباره سرقت از بانک با یک شخصیت روانی در محله‌ی کویینز نیویورک.»
آن‌چه باید بدانید: دو فیلم اول برادران سفدی با نام‌های لذت سوژه‌ی دزدی شدن و بابا لنگ‌دراز که از فیلم‌سازان مستقل نیویورکی هستند، در بخش «دوهفته‌ی کارگردانان» روی پرده رفتند. اما دلیل حضور فیلم جدیدشان در بخش رقابت اصلی، جدا از ترکیب بازیگران چشمگیرش شامل پاتینسن، جنیفر جیسن لی و برکاد عبدی، فیلم قابل توجهی بود که پیش از این با نام خدا چه می‌داند (2014) ساختند که پس از اولین نمایشش در جشنواره ونیز، با دست پر از جشنواره فیلم توکیو برگشت و حسابی این دو فیلم‌ساز جوان را در کانون توجه قرار داد.

من ساحره نیستم/ I Am Not A Witch
کارگردان
: رانگانو نیونی
خلاصه داستان: در زامبیا دختری هشت‌ساله به‌واسطه‌ی اتفاق ساده‌ای به جادوگری متهم می‌شود اما او به‌تدریج طلب آزادی می‌کند و جرقه‌ی شورشی زده می‌شود.
آن‌چه باید بدانید: همیشه کشف فیلم‌های کوچک و ناشناخته اتفاق خوشایندی است و همیشه هم هستند فیلم‌هایی از این دست که قدرندیده باقی می‌مانند. درباره من ساحره نیستم از همان زمان اعلام اسامی فیلم‌های این دوره در ماه آوریل، هیجان آشکاری در رفتار انتخاب‌کنندگان و حاضران در نشست مطبوعاتی دیده می‌شد. به هر حال اولین فیلم بلند رانگانو نیونی ولزی/ زامبیایی - که در محیطی از نظر سینمایی کم‌تر دیده‌شده توسط مدیر فیلم‌برداری فیلم باشکوه آغوش مار گرفته شده است - پیش از این در بازار فیلم اروپایی جشنواره برلین سروصدایی به‌پا کرده بود که امیدواریم پس از نمایش فیلم نیز به گونه‌ی دیگری ادامه داشته باشد.

A Ciambra
کارگردان
: جوناس کارپینانو
خلاصه داستان: پسری در کالابریای ایتالیا پس از تلاش برای اثبات این‌که دیگر بزرگ شده است و درگیر شدن در بدهی‌های برادر بزرگ‌ترش، با عواقب جدی روبه‌رو می‌شود.
آن‌چه باید بدانید: کارپینانو یکی از خوش‌آتیه‌ترین فیلم‌سازان علاقه‌مند به مسائل اجتماعی در نسل خودش به شمار می‌رود که پیش از این با فیلم مدیترانه خوش درخشیده بود؛ فیلمی که در بخش «هفته‌ی منتقدان» کن نمایش داده شد. او پس از روایت داستانی از مهاجران، این بار با فیلم دومش سراغ مطالعه‌ی زندگی و حال‌واحوال مردمان رومانی‌تبار در زادگاهش کالابریا رفته است. کارپینانو این فیلم را بر اساس اثر کوتاهی به همین نام از خودش در سال 2014 ساخته است و با آن در بخش «دوهفته‌ی کارگردانان» حاضر است.

پروژه فلوریدا/ The Florida Project
کارگردان
: شان بیکر
خلاصه داستان: دختر شش‌ساله‌ای با گروهی از دوستانش از تابستان فلوریدایی لذت می‌برد و همگی از بزرگ‌ترهای‌شان بی‌خبرند که دوران سخت و بحرانی را تجربه می‌کنند.
آن‌چه باید بدانید: شان بیکر پس از فیلم تجربی و پرجنب‌وجوش نارنگی که آن را با دوربین آی‌فون فیلم‌ّبرداری کرد، برای این درام فلوریدایی سراغ فیلم‌های 35 میلی‌متری هم رفته و در عین حال با بازیگر بزرگی چون ویلم دافو همکاری کرده است. اما هر کسی که نارنگی را دیده باشد، می‌داند که قالب فیلم‌ّبرداری‌اش آن را متفاوت نکرده بود و در واقع، بازی‌های صمیمی و موثقی که او از گروه بازیگران ناشناخته‌اش گرفته بود و گرما و انسانیتی که در رفاقت دو شخصیت اصلی فیلمش در جریان بده‌وبستان‌های روز پیش از کریسمس دیده می‌شود از نقطه‌های قوت اصلی فیلم به شمار می‌روند. به هر حال باید منتظر ماند و دید رویکرد سینمایی پرانرژی و شاعرانه و برآمده از سینمای مستقل بیکر، پس از نمایش پروژه فلوریدا در بخش «دوهفته‌ی کارگردانان» تا چه اندازه مورد توجه اولین تماشاگرانش در جشنواره کن قرار خواهد گرفت.

کانال تلگرام ماهنامه سینمایی فیلم:

https://telegram.me/filmmagazine

آرشیو

سینماهای تهران


سینمای شهرستانها


اس ام اس


آرشیوتان را کامل کنید


شماره‌های موجود


خبرنامه

به خبرنامه ماهنامه فیلم بپیوندید: