سینمای جهان » نقد و بررسی1399/03/06


پرنسیپ

همچون در یک آینه (70): نگاهی به بازی آنتونی هاپكینز در «سكوت بره‌ها»

شاهپور عظیمی

به نظر ما بیاید كه بازی هاپكینز نیاز به بازیگر روبه‌رو دارد. او از نماهای از روی شانه استفاده می‌كند. این درواقع برای بازی به بهتر دیده شدن هاپكینز است. به این معنا كه حضور معصومانه و خامدستانۀ كلاریس (جودی فاستر) این فرصت را در اختیار لكتر می‌گذارد كه بهتر بتواند از بازی مینی‌مالیستی‌اش استفاده كند و تضاد ایجاد شده به نفع بازی هاپكینز است.

نمای پس از نشستن كلاریس یك نمای درشت از هاپكینز است. كارگردان میدان را برای بازی هاپكینز باز كرده یا به عبارت دیگر توپ را به زمین او انداخته اسԪ. هاپكینز در این محدودۀ تنگ (نمای درشت) تنها می‌تواند از صورت، چشم‌ها و صدایش استفاده كند. نوع نورپردازی از بالا و كنار، قسمت راست لكتر را تا حدی درون تاریكی برده ت و می‌شود گفت حتی میدان را برای هاپكینز تنگ‌تر نیز كرده است. هاپكینز برای این كه نوع كرم مورد استفادۀ كلاریس را بداند با طمأنینه سرش را بالا می‌آورد، چشم‌ها را می‌بندد و صورتش را به اطراف می‌چرخاند و سپس با اطمینانی كه در صدایش موج می‌زند نام كرم و عطر كلاریس را می‌گوید اما در لحظه‌ای كه می&ͺwnj;خواهد بگوید كلاریس امروز از عطر همیشگی نزده، ناگهان روبه‌رو را نگاه كرده، چشم‌ها را اندكی تنگ می‌كند و كمی صورتش را جلو می‌آورد و می‌گوید... اما امروز اون عطر رو نزدی.

هاپكینز به ޯونه‌ای در جلد لكتر فرو می‌رود كه باور كنیم صد‌درصد، فن بازیگری تكنیك است و نه ایجاد حس از سوی بازیگر برای تأگذاری بر مخاطبان. هاپكینز بسیار تلاش می‌كند كه در این سكانس پلك نزند. می‌دانیم كه تعمداً پلك نزدن باعث ایجاد اشك در چشم می‌شود و برق آن را دوچندان می‌كند. این چیزی است كه جادوی چشمان لكتر به آن نیاز دارد. تكان نخوردن مردمك‌ها معادل تمركز كردن هستند و چشمان نمناك و تیز هاپكینز همچنان دارد كد‌هایی از شخصیت لكتر را برای ما فاش می‌كند تا به تدریج او را بشՆاسیم و البته مرعوبش بشویم.

هاپكیز در دیدار بعدی با كلاریس همچنان از این تكنیك‌ها استفاده می‌كند اما سعی دارد كه نوع بازی‌اش به صحنۀ قبلی تفاوت‌هایی داشته باشد. یادمان باشد كه چنین صحنه‌هایی با لوكیشن یكسان به دلایل اقتصادی یك جا ضبط می‌شوند (نماها رج زده می‌شوند). جاناتان دمی و هاپكیز از یك تكنیك دیگر برای تأثیرگذاری بیش‌تر بازی هاپكینز استفاده می‌كنند. در ابتدای دیدار دوم لكتر در تاریكی نشسته و با كلاریس حرف می&zwnͪ;زند. او دیده می‌شود اما نه چندان واضح و این صدای اوست كه نقش بیش‌تری در این لحظات برعهده دارد. هاپكینز با اقتدار نقشی را با پرنسیب بازی می‌كند كه برایش اسكار بهترین بازیگر مرد را به ارمغان می‌آورد كه حتی در كارنامۀ او به عنوان یك بازیүر انگلیسی تكرار نمی‌‌شود. از آن جا كه در مثال مناقشه نیست، كافی است بگوییم كه در سكوت بره‌ها بازی هاپكینز انگلیسی در برابر شیوۀ بازی بازیگران امریكایی (مثلاً در اكتورز استودیو) قرار گرفته و ناگفته پیداست كه كفۀ طرف مقابل هاݾكینز در این میان سنگینی كرده و نشان از تنازع میان تكنیك بازیگران انگلیسی و آمریكایی در بسیاری از دوره‌های تاریخ سینمای جهان داشته است. این بحثی است كه امید است در یادداشت‌های بعدی ادامه پیدا كند.

کانا݄ تلگرام ماهنامه سینمایی فیلم:

https://telegram.me/filmmagazine

آرشیو

سینماهای تهران


سینمای شهرستانها


آرشیوتان را کامل کنید


شماره‌های موجود


خبرنامه

به خبرنامه ماهنامه فیلم بپیوندید: