به صرفه‌ترین سیم کارت

شماره: ۴۲۲ - ویژه جشنواره فیلم فجر (۱۶ بهمن ۱۳۸۹)



مسابقه‌ی سینمای ایران  معرفی فیلم‌ها همراه با مشخصات، خلاصه داستان، گزارش تولید، یادداشت فیلم‌سازان و یادداشت‌های منتقدان درباره‌ی چند فیلم:
آسمان محبوب (داریوش مهرجویی)/ آژانس ازدواج (محمد درمنش)/ آخرین سرقت (پدرام علیزاده)/ آقا یوسف (علی رفیعی)/ آسمان هشتم (حسن نجفی)/ آلزایمر (احمدرضا معتمدی)/ اخراجی‌ها 3 (مسعود ده‌نمکی)/ اتوبوس (محمدمهدی عسکرپور)/ آینه‌های روبه‌رو (نگار آذربایجانی)/ اخلاقتو خوب کن (مسعود اطیابی)/ ارتباط خانوادگی‌ (نادر مقدس)/ اسب حیوان نجیبی است (عبدالرضا کاهانی)/ انتهای خیابان هشتم (علیرضا امینی)/ سایه‌ی وحشت (عماد اسدی)/ این‌جا تاریک نیست (محمدرضا خاکی)/ باد و مه (محمدعلی طالبی)/ برف روی شیروانی داغ (محمدهادی کریمی)/ بهشت این‌جاست (حمید سلیمیان)/ پایان دوم (یعقوب غفاری)/ پرتقال خونی (سیروس الوند)/ پایان‌نامه (حامد کلاهداری)/ پرستوهای عاشق (فریال بهزاد)/ پرنده‌باز (عطا سلمانیان)/ دوستی از جنس آتش (امیر قوی‌دل)/ روشن، خاموش، روشن (حمیدرضا چارکچیان)/ جدایی نادر از سیمین (اصغر فرهادی)/ جرم (مسعود کیمیایی)/ جعبه‌ی سیاه 11 سپتامبر (محمدرضا اسلاملو)/ چشم (جمیل رستمی)/ چیزهایی هست که نمی‌دانی (فردین صاحب‌الزمانی)/ خاک و آتش (مهدی صباغ‌زاده)/ خانه‌ی پدری (کیانوش عیاری)/ خیابان‌های آرام (کمال تبریزی)/ خانه امن است (ناصر رفایی)/ خیابان بیست‌وچهارم (سعید اسدی)/ دختر شاه پریون (کامران قدکچیان)/ دونده‌ی زمین/گنجینه‌ی شرق (کمال تبریزی)/ راه آبی ابریشم (محمد بزرگ‌نیا)/ زندگی با چشمان بسته (رسول صدرعاملی)/ سعادت آباد (مازیار میری)/ سنجاقک‌های برکه‌ی سبز (علی قوی‌تن)/ صدای پای امن (مهرداد خوشبخت)/ سوت پایان (نیکی کریمی)/ سیب و سلما (حبیب‌الله بهمنی)/ سیزده 59 (سامان سالور)/ 33 روز (جمال شورجه)/ شرط اول (مسعود اطیابی)/ شش نفر زیر باران (علی عطشانی)/ عروسک یلدا/پاریس تا پاریس (محمدحسین لطیفی)/ علفزار (محمدعلی طلبی)/ قصه‌ی پریا (فریدون جیرانی)/ فرزند صبح (بهروز افخمی)/ قفس طلایی (محمد زرین‌دست)/ کوچه‌ملی (مهرشاد کارخانی)/ گزارش یک جشن (ابراهیم حاتمی‌کیا)/ سهم من از زندگی (حجت‌الله سیفی)/ گلچهره (وحید موساییان)/ گلوگاه (محمدابراهیم معیری)/ گلوگاه شیطان (حمید بهمنی)/ مرگ کسب و کار من است (امیر ثقفی)/ مرهم (علیرضا داودنژاد)/ مصایب چارلی (علیرضا سعادت‌نیا)/ ملاقات (هادی مقدم‌دوست، عباس رافعی، شاپور قریب)/ مهتاب روی سکو (فیما امامی)/ ندارها (محمدرضا عرب)/ نفرین (علی توکل‌نیا)/ یکی از ما دو نفر (تهمینه میلانی)/ ورود آقایان ممنوع! (رامبد جوان)/ یه حبه قند (رضا میرکریمی).  

ویدئو/سینما  مسابقه‌ی فیلم‌های ویدئویی ایرانی - معرفی فیلم‌ها همراه با مشخصات و خلاصه داستان:
اشلو (صادق پروین‌آشتیانی)/ برج آرام (مسعود اطیابی)/ به همین راحتی (محمدحسین شیرودی)/ پل (شاپور شهبازی)/ چتر سفید (جابر قاسمعلی)/ داستان‌های ناتمام دنیا (صادق پروین‌آشتیانی)/ داشتن و نداشتن (رهبر قنبری)/ دم‌زری (غلامرضا رمضانی)/ زیگ‌زاگ (مجید توکلی)/ ستاره‌ی قطبی (عبدالجبار دلدار)/ سربازان اعدام (پرویز شیخ‌طادی)/ شاه‌کلید (حسین تبریزی)/ عبور در غبار (حجت‌الله سیفی)/ عروس غریبه (محمد سلیمانی)/ عطر باغ نارنج (مسعود تکاور)/ غبار زمان (خسرو معصومی)/ فقط بیست (مسعود کرامتی)/ قصه‌ی داود و قمری (آیدا پناهنده)/ ماجون (سعیده دلیلیان)/ مسافر ارغوان (اسماعیل رحیم زاده)/ میان ماندن و رفتن (بهروز شعیبی)/ هم‌سنگار (احسان عبدی‌پور)/ آفریقا (هومن سیدی)/ عاشقانه‌ای برای سرباز وظیفه رحمت (پوریا آذربایجانی)

جام جهان‌نما  مسابقه‌ی بین‌الملل - معرفی فیلم‌ها همراه با مشخصات، خلاصه داستان و نقد:
خیابان آربور (کلایو بارنارد)/ سیاه‌ها (گوران دِویچ)/ شمشیرهای خونین (لی جون-ایک)/ سفر هارو (ماساهیرو کوبایاشی)/ داستان بی‌بی‌نور (یوری فتینگ)/ عسل (سمیح کاپلان‌اوغلو)/ چه‌گونه تابستان را گذراندم (الکسی پوپوگربسکی)/ قاضی (جیه لیو)/ لولا (بریانته مندوزا)/ چهره‌ی جنگجو در جوانی (کنستانتین پوپسکو)/ پسر بابل (محمد الدراجی). در این بخش، سه فیلم ایرانی هم با سایر فیلم‌ها رقابت می‌کنند: آسمان محبوب (داریوش مهرجویی)/ 33 روز (جمال شورجه)/ آینه‌های روبه‌رو (نگار آذربایجانی)

جلوه‌گاه شرق مسابقه‌ی سینمای آسیا - معرفی فیلم‌ها همراه با مشخصات، خلاصه داستان و نقد:
71- درون آتش (جان اچ. لی)/ گروگان‌گیر تصادفی (هیدئو ساساکی)/ عقربه‌ی ساعت (خلیفه المریخی)/ در اعماق ابرها (لیو جی)/ جنایت و حضور ذهن (تام والر)/ مادر مغولی من (نینگ کای)/ دهکده‌ی یک‌نفره (سیمون ال هبره)/ برنامه‌ی زنده از دهکده‌ی پیپلی (انوشا ریزوی، محمود فروغی)/ راه‌آهن (یوشیناری نیشی‌کوری)/ سرگردان (آکان ساتایف)/ داستان توکیو (یوجی‌یامادا). در این بخش، سه فیلم ایرانی هم با سایر فیلم‌ها رقابت می‌کنند: آلزایمر (احمدرضا معتمدی)/ راه آبی ابریشم (محمد بزرگ‌نیا)/ گلچهره (وحید موساییان)

جشنواره‌ی جشنواره‌ها  معرفی فیلم‌ها همراه با مشخصات، خلاصه داستان و نقد:
الاغ پیر (لی رویجون)/ بنگاه رهنی (میلو سوگوئه‌کو)/ پلیس، صفت (کورنلیو پورونبویو)/ جست‌وجو (پما تسدن)/ برهنه تا شب (حسین شاهین کربلایی‌طاهر)/ گنجشک (یوری شیلر)/ حاوی (ابراهیم ال‌بتوت)/ مرد گم‌شده (آنا فنچنکو)/ مرد اصیل (هانس پتر مولند)

نمایش‌های ویژه معرفی فیلم‌ها همراه با مشخصات، خلاصه داستان و نقد:
نغمه‌های شاعران (ساندر فرانکن)/ جنگ، عشق، خدا و جنون (محمد الدراجی)/ آخرین روزهای شیشمارف (یان لوتر)/ آخرین فیلم‌نامه: یادبود لوییس بونوئل (گیزکا اورستی، خاویر اسپادا)/ به دنبال اریک (کن لوچ)/ پوشکاش، ستاره‌ی فوتبال مجارستان (تاماس آلماسی)/ سالومون کِین (مایکل جی. بَسِت)/ خودروهای انقلاب (تولگا اورنِک)/ منطقه‌ی نبرد (وانو بوردولی)/ یک اتاق و نصفی (آندری خرژانوفسکی)


نوشته‌هایی در بزرگداشت مسعود کیمیایی

الهه‌ی خورشید

پرویز دوایی: مسعود جان گرامی کیمیا، به ما گفتند که قرار است جمعی با مجموعه نوشته‌هایی در یادآوری از شما شرکت کنند، که گفتیم ما هم بیاییم و آن عقب‌های تالار در تاریکی‌ها بایستیم و برای آقایی کف بزنیم، که در کاری بسیار فرساینده (و شاید فرساینده‌ترین کار بعد از کارگر معدن زغال‌سنگ!) این همه دوام آورده و هنوز هم - بزنم به تخته - فعال است، و در این راه مقداری دست تشویق بر سرش کشیده شده و البته کلی هم مشت تقبیح بر کمرش کوبیده‌اند، که چرا این قهرمان هالتر به اندازه‌ی رکورد بیست سالگی‌اش وزنه برنمی‌دارد، و چرا ده تا تیر را در هر نوبت مرتب به خال سیاه نمی‌زند، که این‌ها البته همه جزو به وسط چنین گود پرتماشاگری آمدن است، و یک بار که شما گله کردی از آزار تقبیح‌ها جسارتاً عرض کردم که همه‌ی بزرگان، حتی پیامبران هم معارض داشته‌اند، و اتفاقاً شاید بد نباشد این تذکارهای ناخوشایند، تا آدم آن تعریف و تشویق‌ها را خیلی زیاد به ریش نگیرد...

دوستت دارم و دانم که تویی دشمن جانم...

جهانبخش نورایی: می‌گویند کیمیایی عاشق بی‌قرار پرویز دوایی است و او را اسطوره‌ی نقد فیلم می‌داند. یک دوایی می‌گوید هزار دوایی از دهانش بیرون می‌ریزد. اما در تنها مراسمی که برای بزرگداشت دوایی بعد از چهل سال برپا می‌شود، به رغم قول و قراری که می‌گذارد، شرکت نمی‌کند و توسط طوسی به مجری مجلس پیغام می‌دهد که فشارش روی 19 افتاده و غیبت موجه دارد (خرده‌گیران به طنز و طعنه می‌افزایند احتمالاً در حالت نرمال فشار خون کیمیایی روی 50 است که وقتی پایین می‌افتد به 19 می‌رسد). عیب‌جویان در ادامه می‌افزایند که بدقولی استاد همین یک مورد نیست. بعد از دوایی، کیمیایی بیش‌ترین دلدادگی را به احمدرضا احمدی از خود نشان می‌دهد که رفیق دوران جوانی و گرمابه و گلستان یکدیگر بوده‌اند. ماه پیش در مراسم بزرگداشت احمدی در خانه‌ی هنرمندان قرار بود کیمیایی برای جمعیت درباره‌ی این شاعر شیرین‌سخن صحبت کند. اما تصادفاً با ورود جعفر پناهی به محفل، آن فشار لعنتی یک بار دیگر وسط شلوغی و همهمه پایین می‌افتد و کیمیایی به‌ناچار صحنه را به‌سرعت ترک می‌کند که هوایی بخورد و خود را به شفاخانه برساند. سخن‌رانی او هم منتفی می‌شود. معترضان گلایه می‌کنند که بیرون رفتن کیمیایی از مجلس و سخن‌رانی نکردن او درست نبوده است. در پاسخ، واقعاً مانده‌ام که که این بدگویان تا کی قرار است در زوایای احوالات شخصی دیگران سرک بکشند و برای آن‌که عقده‌ی خودخواهی‌شان ارضا شود حتی خطر مرگ خاموش یک هم‌نوع را در نتیجه‌ی نوسانات فشار (چه خیلی بالا چه خیلی پایین) به چشم خود ببینند اما اجازه‌ی اندیشیدن و یافتن تدبیر مناسب را برای حفظ حیات - که خاصیت و حق هر جنبنده‌ای‌ست - به او ندهند. طرف را خطر جانی تهدید می‌کند و آن وقت شما انتظار دارید دست از جان بشوید و راحت برود آن بالا سخن‌رانی کند؟ تردید ندارم که این گونه آدمیان کنارگودنشین به بیراهه می‌روند. حقا که لایعلمون.

می‌کنم یاد، از یادِ رفته...
جمشید ارجمند: در فارسی خودمان اصطلاحی داریم، «رفیق چهل ساله»، یعنی کسی که چهل سال است با او رفیقیم، نه کسی که رفیق‌مان است و چهل سالش است. من با مسعود کیمیایی رفیق چهل ساله به معنای اولی هستم. یعنی چهل سال است که رفیقیم. البته کمی بیش از چهل سال، یعنی 42 سال؛ از سرِ فیلم قیصر. خودم هم دو سال از او بزرگ‌ترم. من متولد 1318 هستم و او زاده‌ی 1320. هر دومان بچه‌ی جنگیم. اما راستش را بخواهید اصلاً یادم نیست چه وقتی و چه‌طور با هم رفیق شدیم. حدس می‌زنم سر همین فیلم قیصر بوده. ما دست‌به‌قلم‌های آن زمان نه یک فیلم ایرانی درست‌وحسابی دیده بودیم و نه انتظارش را هم داشتیم که چنین فیلمی از زیر دست یک بچه‌ی کوچه‌ی آبشار دربیاید. من آن‌ وقت‌ها خیلی حرص می‌خوردم (حالا هم می‌خورم منتها سر چیزهایی غیر از بهانه‌های آن سال‌ها). آن زمان جبهه‌ای که با فیلم قیصر گشوده شد دو سمت داشت، یکی ضد قیصر و دیگری طرف‌دار قیصر. هر دو هم در حرف و سخن‌شان یک جوری تظاهر دیده می‌شد. به قیصر فحش بده تا روشنفکر باشی. تعریف قیصر را بکن تا مردمی و دل‌نشین باشی. اما کم‌تر کسی بود که قیصر را که از دست یک جوان بیست‌وهفت‌هشت ساله درآمده بود منصفانه بنگرد. من هنوز که هنوز است به یک سینماشناس که رفیق واقعی‌ام است حساب پس می‌دهم که چرا به‌موقعش، ابراهیم گلستان و فرخ غفاری و مثل آن‌ها را که انگشت‌شمار هم بودند تأیید نکردم و همه‌ی زور نداری‌ام را گذاشتم سر مسعود کیمیایی.

همیشه‌رییس سینمای ایران
کیومرث پوراحمد:
درجشن خانه‌ی سینما که اتوبوس شب را داشتم، احتمال می‌دادم که فیلم جوایزی بگیرد. به منوچهرشاهسواری گفتم: «اگه قراره من جایزه بگیرم خواهش می‌کنم ترتیبی بده کیمیایی جایزه‌ی منو بده!» لابد شاهسواری متوجه شد که آن‌جا می‌خواهم درباره‌ی کیمیایی حرف بزنم. نمی‌دانم درخواست من، برگزارکنندگان جشن را متوجه کیمیایی کرد یا خودشان هم از پیش حواس‌شان بود. به هر حال پیش از این‌که کیمیایی را برای اهدای جایزه‌ی من فرابخوانند کلیپ زیبایی نشان دادند در بزرگداشت کیمیایی. وقتی رفتم روی صحنه، در ستایش کیمیایی او را (که فیلم رییس را داشت آن سال) «همشه‌رییس سینمای ایران» نامیدم و گفتم: «وقتی جوان بودیم خجالت می‌کشیدیم از سینمایی که داریم؛ تا این‌که قیصر آمد و ما سربلند شدیم و فهمیدیم که ما هم می‌توانیم فیلم بسازیم. فیلم سینمایی ایرانی و نه فیلمفارسی که تصاویر متحرکی بود و از ایرانی بودن فقط زبان فارسی‌اش را داشت، بدون هیچ هویت ایرانی. کیمیایی در جوانی ما بذر نهالی را در ذهن و قلب ما نشاند؛ بذری که بارور شد و شد موج نوی سینمای ایران، ادامه‌ی بعد انقلابش هم شد سینمای نوین ایران.

«قیصر» را ما ساخته بودیم!
احمد امینی:
آن سال‌ها با سیروس الوند تازه آشنا شده بودم (به واسطه‌ی پسرعمه‌ی نازنین ازدست‌رفته‌اش شه‌منش ارجمند که راستش یادم نیست چه‌جوری و کجا او را شناختیم و او ما را با سیروس آشنا کرد که زودتر از ما شروع کرده بود به نوشتن در مطبوعات سینمایی که ما از حسادت‌مان می‌گفتیم که حتماً دایی‌اش عباس پهلوان برایش پارتی‌بازی کرده، که البته فقط حسادت می‌کردیم و سیروس، هم مایه‌اش را داشت و هم قلمش را و حتماً هم از ما زرنگ‌تر و تیزتر بود. سیروس به‌ واسطه‌ی همین روابط، با کیمیایی رفیق هم شده بود و به‌ واسطه‌ی همین رفاقت از او درباره‌ی نوشته‌ام شنید که «این نقد نبود، مثل این بود که کسی برایم نامه‌ای خصوصی نوشته»، و این شنیده را برای من نقل کرد و همین باعث شد که دوسه بار دیگر بروم و قیصر را ببینم! الان که فکر می‌کنم، می‌بینم واقعیت این است که در آن سال‌ها به دلیل همه‌ی این ماجراها، ما یک جورایی فیلم قیصر را مال خودمان می‌دانستیم.

یک زن، یک قربانی: مرد انقلابی است و زن اصلاح‌طلب
بهزاد عشقی:
عشق از مهرورزی می‌آید و دقیقاً ضدانتقام است و در عجبم چه‌گونه طوسی گرامی به ترکیب عجیب عشق و قصاص رسیده است. البته عشق‌هایی که به ناکامی کشیده می شود، ممکن است که عاشق سرگشته را به انتقام‌جویی وادارند، اما در آن صورت آن فرد دیگر عاشق نیست و موجود انتقام‌جویی است که نفرت تمام وجودش را پر کرده است. پس این ترکیب متناقض‌نما چیست؟ طوسی خود عاشق است و همه‌ جا رخ یار را می‌بیند و در همه جا انگار باید سهمی هم برای کیمیایی در نظر بگیرد. بنابراین وقتی در معرض این پرسش قرار می‌گیرد که عشق چه جایگاهی در سینمای ایران دارد، پاسخ را در سینمای کیمیایی، که به ‌طور غالب سینمایی خشونت‌ورز و بدون عشق است، سراغ می‌گیرد.

من پولاد هستم، پسر مسعود
پولاد کیمیایی: در سال‌های دور که کودکی بودم در غربت، گاهی به جای خالی پدر می‌نگریستم که در کنج سالن کوچک خانه‌ی ما بود. در آن سال‌ها من و مادرم تنها در غربت زندگی می‌کردیم. مانند خیلی از ایرانی‌ها ما هم دچار سردرگمی‌ای شده بودیم که آن توفان مهاجرت را بر ما تحمیل کرده بود. در آن کنج، جای خواب پدر بود... پدرم مسعود کیمیایی. درست کنار پیانوی الکتریکی کوچکی جا داشت، که تنها بارِ یادگار سال‌های موسیقی مادرم بود. یک تشک یک‌نفره هم آن‌جا بود و که کنارش چند کتاب خاک‌خورده. روی کتاب‌ها خودنویسی را می‌دیدم که کنار عینکش در این سال‌های بی‌او جوهرش خشکیده بود. به دیوار چند پوستر فیلم چسبیده بود که من گاهی به آن‌ها خیره می‌شدم. وقتی که از مدرسه برمی‌گشتم یا بعضی شب‌ها چشمم به آن‌ها می‌خورد. مردهایی با صورت‌های زخم‌خورده و خونی، که یا چاقو به دست داشتند یا اسلحه. در آن روزها هنوز نقاشان صورت قهرمانان فیلم‌ها را روی پوستر می‌کشیدند.

آرشیو1
شماره:۵۹۶ (آذر ۱۴۰۱)
شماره:۵۹۵ (آبان ۱۴۰۱)
شماره:۵۹۴ (مهر ۱۴۰۱)
شماره:۵۹۳ (شهریور ۱۴۰۱)
شماره:۵۹۲ (مرداد ۱۴۰۱)
شماره:۵۹۱ (تیر ۵۹۱)
شماره:۵۹۰ (خرداد ۱۴۰۱)
شماره:۵۸۹ (فروردین ۱۴۰۱)
شماره:۵۸۸ (اسفند ۱۴۰۰)
شماره:۵۸۷ (بهمن ۱۴۰۰)
شماره:۵۸۶ (دی ۱۴۰۰)
شماره:۵۸۵ (پاییز ۱۴۰۰)
شماره:۵۸۴ (۱۰ شهریور ۱۴۰۰)
شماره:۵۸۳ (تیر ۱۴۰۰)
شماره:۵۸۲ (خرداد ۱۴۰۰)
شماره:۵۸۱ (اسفند ۱۳۹۹)
شماره:۵۸۰ (۱۲ بهمن ۱۳۹۹)
شماره:۵۷۹ (۱ بهمن ۱۳۹۹)
شماره:۵۷۸ (دی ۱۳۹۹)
شماره:۵۷۷ (آذر ۱۳۹۹)
شماره:۵۷۶ (آبان ۱۳۹۹)
شماره:۵۷۵ (مهر ۱۳۹۹)
شماره:۵۷۰ (اردیبهشت ۱۳۹۹)
شماره:۵۶۹ (فروردین ۱۳۹۹)
شماره:۵۶۸ (اسفند ۱۳۹۸)
شماره:۵۶۷ (۱۲ بهمن ۱۳۹۸)
شماره:۵۶۶ (بهمن ۱۳۹۸)
شماره:۵۶۵ (دی ۱۳۹۸)
شماره:۵۶۴ (آذر ۱۳۹۸)
شماره:۵۶۳ (آیان ۱۳۹۸)
شماره:۵۶۲ (مهر ۱۳۹۸ )
شماره:۵۶۱ (شهریور ۱۳۹۸ )
شماره:۵۶۰ (مرداد ۱۳۹۸)
شماره:۵۵۹ (تیر ۱۳۸۹)
شماره:۵۵۸ (خرداد ۱۳۹۸)
شماره:۵۵۷ (اردیبهشت ۱۳۹۸)
شماره:۵۵۶ (فروردین ۱۳۹۸)
شماره:۵۵۵ (اسفند ۱۳۹۷)
شماره:۵۵۴ (۱۰ بهمن ۱۳۹۷)
شماره:۵۵۳ (بهمن ۱۳۹۷)
شماره:۵۵۲ (دی ۱۳۹۷)
شماره:۵۵۱ (۲۰ آذر ۱۳۹۷)
شماره:۵۵۰ (آذر ۱۳۹۷)
شماره:۵۴۹ (آبان ۱۳۹۷)
شماره:۵۴۸ (مهر ۱۳۹۷)
شماره:۵۴۷ (۲۰ شهریور ۱۳۹۷)
شماره:۵۴۶ (شهریور ۱۳۹۷)
شماره:۵۴۵ (مرداد ۱۳۹۷)
شماره:۵۴۴ (تیر ۱۳۹۷)
شماره:۵۴۳ (خرداد ۱۳۹۷)
شماره:۵۴۲ (۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۷)
شماره:۵۴۱ (اردیبهشت ۱۳۹۷)
شماره:۵۴۰ (فروردین ۱۳۹۷)
شماره:۵۳۹ (اسفند ۱۳۹۶)
شماره:۵۳۸ (۱۲ بهمن ۱۳۹۶)
شماره:۵۳۷ (بهمن ۱۳۹۶)
شماره:۵۳۶ (ویژه‌ی زمستان ۱۳۹۶)
شماره:۵۳۵ (دی ۱۳۹۶)
شماره:۵۳۴ (آذر ۱۳۹۶)
شماره:۵۳۳ (نیمه‌ی دوم آبان ۱۳۹۶)
شماره:۵۳۲ (آبان ۱۳۹۶)
شماره:۵۳۱ (مهر ۱۳۹۶)
شماره:۵۳۰ (۲۰ شهریور ۱۳۹۶)
شماره:۵۲۹ (شهریور ۱۳۹۶)
شماره:۵۲۸ (مرداد ۱۳۹۶)
شماره:۵۲۷ (تیر ۱۳۹۶)
شماره:۵۲۶ (خرداد ۱۳۹۶)
شماره:۵۲۵ (۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۶)
شماره:۵۲۴ (اردیبهشت ۱۳۹۶)
شماره:۵۲۳ (فروردین ۱۳۹۶)
شماره:۵۲۲ (اسفند ۱۳۹۵)
شماره:۵۲۱ (۱۲ بهمن ۱۳۹۵)
شماره:۵۲۰ (بهمن ۱۳۹۵)
شماره:۵۱۹ (۲۰ دی ۱۳۹۵)
شماره:۵۱۸ (دی ۱۳۹۵)
شماره:۵۱۷ (آذر ۱۳۹۵)
شماره:۵۱۶ (بیست آبان ۱۳۹۵)
شماره:۵۱۵ (آبان ۱۳۹۵)
شماره:۵۱۴ (مهر ۱۳۹۵)
شماره:۵۱۳ (۲۰ شهریور ۱۳۹۵)
شماره:۵۱۲ (شهریور ۱۳۹۵)
شماره:۵۱۱ (مرداد ۱۳۹۵)
شماره:۵۱۰ (تیر ۱۳۹۵)
شماره:۵۰۹ (خرداد ۱۳۹۵)
شماره:۵۰۸ (شماره‌ی ویژه بهار)
شماره:۵۰۷ (اردیبهشت ۱۳۹۵)
شماره:۵۰۶ (فروردین ۱۳۹۵)
شماره:۵۰۵ (اسفند ۱۳۹۴)
شماره:۵۰۴ (۱۱ بهمن ۱۳۹۴ - ویژه‌ی جشنواره فیلم فجر)
شماره:۵۰۳ (بهمن ۱۳۹۴)
شماره:۵۰۲ (نیمه‌ی دی ۱۳۹۴)
شماره:۵۰۱ (دی ۱۳۹۴)
شماره:۵۰۰ (آذر ۱۳۹۴)
شماره:۴۹۹ (شماره ویژه‌ی پاییز ۱۳۹۴)
شماره:۴۹۸ (آبان ۱۳۹۴)
شماره:۴۹۷ (مهر ۱۳۹۴)
شماره:۴۹۶ (۲۱ شهریور ۱۳۹۴ - ویژه‌ی روز ملی سینما)
شماره:۴۹۵ (شهریور ۱۳۹۴)
شماره:۴۹۴ (مرداد ۱۳۹۴)
شماره:۴۹۳ (تیر ۱۳۹۴)
شماره:۴۹۲ (خرداد ۱۳۹۴)
شماره:۴۹۱ (۲۰ اردیبهشت (شماره ویژه بهار ۱۳۹۴))
شماره:۴۹۰ (اردیبهشت ۱۳۹۴)
شماره:۴۸۹ (فروردین ۱۳۹۴)
شماره:۴۸۸ (اسفند ۱۳۹۳)
شماره:۴۸۷ (۱۲ بهمن ۱۳۹۳)
شماره:۴۸۶ (بهمن ۱۳۹۳)
شماره:۴۸۵ (نیمه دی ۱۳۹۳)
شماره:۴۸۴ (دی ۱۳۹۳)
شماره:۴۸۳ (آذر ۱۳۹۳)
شماره:۴۸۲ (۲۰ آبان ۱۳۹۳ - فوق‌العاده‌ی پاییز)
شماره:۴۸۱ (آبان ۱۳۹۳)
شماره:۴۸۰ (مهر ۱۳۹۳)
شماره:۴۷۹ (۲۱ شهریور ۱۳۹۳)
شماره:۴۷۸ (شهریور ۱۳۹۳)
شماره:۴۷۷ (مرداد ۱۳۹۳)
شماره:۴۷۶ (تیر ۱۳۹۳)
شماره:۴۷۵ (خرداد ۱۳۹۳)
شماره:۴۷۴ (ویژه بهار - ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۳)
شماره:۴۷۳ (اردیبهشت ۱۳۹۳)
شماره:۴۷۲ (فروردین ۱۳۹۳)
شماره:۴۷۱ (اسفند ۱۳۹۲)
شماره:۴۷۰ (۱۲ بهمن ۱۳۹۲ (ویژه جشنواره فیلم فجر))
شماره:۴۶۹ (بهمن ۱۳۹۲)
شماره:۴۶۸ (دی ۱۳۹۲)
شماره:۴۶۷ (آذر ۱۳۹۲)
شماره:۴۶۶ (شماره‌ی ۴۶۶، ویژه‌ی پاییز ۱۳۹۲)
شماره:۴۶۵ (آبان ۱۳۹۲)
شماره:۴۶۴ (مهر)
شماره:۴۶۳ (۲۱ شهریور)
شماره:۴۶۲ (شهریور ۱۳۹۲)
شماره:۴۶۱ (مرداد ۱۳۹۲)
شماره:۴۶۰ (تیر ۱۳۹۲)
شماره:۴۵۹ (خرداد ۱۳۹۲)
شماره:۴۵۸ (شماره ویژه بهار - ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۲)
شماره:۴۵۷ (اردیبهشت ۱۳۹۲ )
شماره:۴۵۶ (فروردین ۱۳۹۲)
شماره:۴۵۵ (اسفند ۱۳۹۱)
شماره:۴۵۴ (۱۲ بهمن ۱۳۹۱ (ویژه جشنواره فیلم فجر))
شماره:۴۵۳ (بهمن ۱۳۹۱)
شماره:۴۵۲ (دی ۱۳۹۱)
شماره:۴۵۱ (آذر)
شماره:۴۵۰ (نیمه آبان ۱۳۹۱ | ویژه‌ی سی سالگی)
شماره:۴۴۹ (آبان ۱۳۹۱)
شماره:۴۴۸ (مهر ۱۳۹۱)
شماره:۴۴۷ (۲۱ شهریور ۱۳۹۱)
شماره:۴۴۶ (شهریور ۱۳۹۱)
شماره:۴۴۵ (مرداد ۱۳۹۱)
شماره:۴۴۴ (تیر‌ماه ۱۳۹۱)
شماره:۴۴۳ (خرداد ۱۳۹۱)
شماره:۴۴۲ (شماره ویژه بهار - ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۱)
شماره:۴۴۱ (اردیبهشت ۱۳۹۱)
شماره:۴۴۰ (فروردین)
شماره:۴۳۹ (اسفند)
شماره:۴۳۸ (۱۲ بهمن ۱۳۹۰)
شماره:۴۳۷ (بهمن ۱۳۹۰ )
شماره:۴۳۶ (دی‌ماه ۱۳۹۰)
شماره:۴۳۵ (آذر ۱۳۹۰)
شماره:۴۳۴ (شماره ویژه پاییز - ۱۷ آبان ۱۳۹۰ )
شماره:۴۳۳ (آبان ۱۳۹۰ )
شماره:۴۳۲ (مهر ۱۳۹۰)
شماره:۴۳۱ (شماره ویژه‌ی روز ملی سینما - ۲۱ شهریور ۱۳۹۰ )
شماره:۴۳۰ (شهریور ۱۳۹۰ )
شماره:۴۲۹ (مرداد ۱۳۹۰)
شماره:۴۲۸ (تیر ماه ۱۳۹۰)
شماره:۴۲۷ (خرداد ۱۳۹۰)
شماره:۴۲۶ (شماره ویژه بهار - ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۰)
شماره:۴۲۵ (اردیبهشت ۱۳۹۰ )
شماره:۴۲۴ (نوروز ۱۳۹۰)
شماره:۴۲۳ (اسفند ۱۳۸۹)
شماره:۴۲۲ - ویژه جشنواره فیلم فجر (۱۶ بهمن ۱۳۸۹)
شماره:۴۲۱ (بهمن ۱۳۸۹)
شماره:۴۲۰ (دی‌ماه ۱۳۸۹)
شماره:۴۱۹ (آذر ۱۳۸۹)
شماره:۴۱۸ (شماره ویژه پاییز - ۲۰ آبان ۱۳۸۹)
شماره:۴۱۷ (آبان ۱۳۸۹)
شماره:۴۱۶ (مهر ۱۳۸۹)
شماره:۴۱۵ (شماره ویژه روز ملی سینما - ۲۱ شهریور ۱۳۸۹ )
شماره:۴۱۴ (شهریور ۱۳۸۹)
شماره:۴۱۳ (مرداد ۱۳۸۹)
شماره:۴۱۲ (تیر ماه ۱۳۸۹)
شماره:۴۱۱ (خرداد ۱۳۸۹)
شماره:۴۱۰ (شماره ویژه بهار - ۱۷ اردیبهشت ۱۳۸۹ )
شماره:۴۰۹ (اردیبهشت ۱۳۸۹ )
شماره:۴۰۸ (اول فروردین ۱۳۸۹)
شماره:۴۰۷ (اول اسفند ۱۳۸۸)
شماره:۴۰۶ - ویژه جشنواره فجر (۵ بهمن ۱۳۸۸ )
شماره:۴۰۵ (اول بهمن ۱۳۸۸)
شماره:۴۰۴ (دی ۱۳۸۸)
شماره:۴۰۳ (آذر ۱۳۸۸)
شماره:۴۰۲ (نیمه آبان - ویژه پاییز ۱۳۸۸)
شماره:۴۰۱ (اول آبان ۱۳۸۸)
شماره:۴۰۰ (۱ مهر ۱۳۸۸)
شماره:۳۹۹ (ویژه روز ملی سینما) (۲۱ شهریور ۱۳۸۸)
شماره:۳۹۸ (شهریور ۱۳۸۸)
شماره:۳۹۷ (مرداد ۱۳۸۸)
شماره:۳۹۶ (تیر ۱۳۸۸ )
شماره:۳۹۵ (خرداد ۱۳۸۸)
شماره:۳۹۴ (ویژه بهار - نیمه‌ اردیبهشت ۱۳۸۸)
شماره:۳۹۳ (اردیبهشت ۱۳۸۸ )
شماره:۳۹۲ (ویژه‌ی نوروز ۱۳۸۸)
شماره:۳۹۱ (اسفند ۱۳۸۷)
شماره:۳۹۰ (ویژه‌ی ویژه بیست‌و‌هفتمین جشنواره‌ی فیلم فجر- ۱۲ بهمن ۱۳۸۷)
شماره:۳۸۹ (بهمن ۱۳۸۷)
شماره:۳۸۸ (دی ۱۳۸۷)
شماره:۳۸۷ (آذر ۱۳۸۷ )
شماره:۳۸۶ (ویژه پاییز - ۱۸ آبان ۱۳۸۷)
شماره:۳۸۵ (آبان ۱۳۸۷)
شماره:۳۸۴ (مهر ۱۳۸۷)
شماره:۳۸۳ (ویژه‌ی روز ملی سینما - نیمه‌ی دوم شهریور ۱۳۸۷)
شماره:۳۸۲ (شهریور ۱۳۸۷)
شماره:۳۸۱ (مرداد ۱۳۸۷)
شماره:۳۸۰ (تیر ۱۳۸۷)
شماره:۳۷۹ (خرداد ۱۳۸۷)
شماره:۳۷۸ (ویژه بهار - نیمه‌ اردیبهشت ۱۳۸۷)
شماره:۳۷۷ (اردیبهشت ۱۳۸۷)
شماره:۳۷۶ (فروردین - ویژه‌ی نوروز ۱۳۸۷)
شماره:۳۷۵ (اسفند ۱۳۸۶)
شماره:۳۷۴ (ویژه بیست‌وششمین جشنواره فیلم فجر - ۱۲ بهمن ۱۳۸۶)



همکاران این شماره: جمشید ارجمند، آرامه اعتمادی، مهدخت اکرمی، محسن امیریوسفی، احمد امینی، مجید برزگر، محسن بیگ‌آقا، کیومرث پوراحمد، فرزاد پورخوشبخت، امیر پوریا، حسین جوانی، مهرزاد دانش، پرویز دوایی، اشکان راد، محمد سلیمانی، شاهین شجری‌کهن، آنتونیا شرکا، سیدرضا صائمی، جواد طوسی، آیدا عزتی، بهزاد عشقی، سمیه قاضی‌زاده، نازنین قنبری، رضا کاظمی، پولاد کیمیایی، سوفیا مسافر، حمید نعمت‌الله، جهانبخش نورایی، یاشار نورایی. صفحه‌آرایی و طراحی جلد: علی‌رضا امک‌چی